Rys historyczny szkoły

Historia naszej szkoły sięga 1919 roku. Wtedy to powołano do życia Szkołę Dokształcającą Zawodową. Początkowo młodzież uczyła się w 4–6 oddziałach, a po wprowadzeniu obowiązku nauki do 18 roku życia liczba oddziałów zwiększyła się do 12-tu. Podstawowym celem kształcenia zawodowego w latach 1919–39 było: „pamiętać o tym, by we wszystkich przedmiotach dążyć do wyrabiania dobrego fachowca, kupca, rzemieślnika”. Szkoła Zawodowa w Chodzieży dobrze realizowała nastawienie praktyczne, wprowadzając jednocześnie nowatorskie rozwiązania dydaktyczne i wychowawcze. Dalszy rozkwit szkolnictwa zawodowego przypada na lata po II wojnie światowej. Z każdym rokiem szkolnym przybywało uczniów, jak również otwierano nowe oddziały. Z dniem 1.09.1945 r. otwarty został dział gastronomiczny, 1 września 1949 roku uruchomiono warsztaty szewskie, a 1 września 1950 roku warsztaty ślusarskie. W 1951 roku otwarto dział ceramiczny, w 1957 dział sprzedawców sklepowych. Od 1.09.1958 r. rozpoczęło działalność Technikum Mineralne dla Pracujących. Zajęcia odbywały się w budynku przy ulicy Kościuszki. Młodzieży i oddziałów z każdym rokiem przybywało, w związku z czym budynek ten okazał się za mały. Wówczas postanowiono wybudować nową szkołę na 700 miejsc. Budowę rozpoczęto przy dzisiejszej ulicy Prymasa Wyszyńskiego w 1962 roku, a zakończono w 1964 roku. 1.09.1964 roku nastąpiło przeniesienie do nowych budynków. Z inicjatywy dyrektora Technikum Mineralnego w Chodzieży powołane zostało Technikum Ceramiczne, które rozpoczęło działalność 1 września 1965 roku. W następnych latach otwierano inne rodzaje szkół, np. Technikum Samochodowe, Technikum Elektryczne, Technikum Odzieżowe, Liceum Handlowe, Technikum Ochrony Środowiska, a od 1999 roku Liceum Ogólnokształcące. Od 1986 roku zajęcia odbywają się nie tylko w budynku przy ulicy Prymasa Wyszyńskiego, ale również w budynku przy ulicy Kościuszki (tzw. folwark) oraz w internacie przy ulicy Strzeleckiej.

Kalendarium

1919 r. – powstała Publiczna Średnia Szkoła Dokształcająca dla Chłopców, dyrektorzy: Franciszek Nowacki, Stanisław Tokarz i Skarżyński.
1927 r. – powstała Prywatna Szkoła Przysposobienia w Gospodarstwie Rodzinnym, kierownikiem p. Płoszyńska.
1934–1935 r. – Prakseda Walska organizuje na polecenie Kuratorium Szkołę Dokształcającą Zawodową dla pracującej młodzieży żeńskiej.
II 1945 r. – po wojnie wznowiła swoją działalność Publiczna Średnia Szkoła Dokształcająca dla Chłopców, kierownikiem był Leon Kinel.
II 1946 r. – wznowiła swoją działalność Szkoła Przysposobienia w Gospodarstwie Rodzinnym, kierownikiem została Barbara Sweich-Lauer.
II 1948 r. – Prywatna Szkoła Przysposobienia w Gospodarstwie Rodzinnym i Publiczna Żeńska Szkoła Zawodowa Dokształcająca zostały połączone i powstaje Publiczna Średnia Szkoła Zawodowa Gospodarcza, która istnieje do 1950 r., kiedy to utworzono w Chodzieży jedną koedukacyjną szkołę zawodową.
1 VII 1950 r. – z połączenia Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej Gospodarczej i Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej (męskiej) powstaje Zasadnicza Szkoła Zawodowa, kierownikiem jest St. Boberski, a od 15.4.1955 r. Bernard Jutrzenka, kierownikiem warsztatów Franciszek Łukasiewicz, a od 1.9.1958 r. Leon Kinal.
1 IX 1958 r. – powstaje punkt konsultacyjny Technikum Budowlanego Drogowego Zaocznego w Poznaniu, Wydział Ceramiki Szlachetnej, opiekunem jest Henryka Rzewuska.
9 II 1959 r. – przekształcenie punktu konsultacyjnego w drugą klasę Technikum Mineralnego dla Pracujących przy ZSZ i dokonanie naboru do pierwszej klasy Technikum Mineralnego.
1 IX 1959 r. – otwarcie filii Szkoły Zawodowej przy Szkole Podstawowej w Szamocinie (grupa stolarzy i inne zawody).
1 IX 1960 r. – otwarcie filii Szkoły Zawodowej w Margoninie (grupa mechaniczna).
1961-1962 r. – otwarcie filii Szkoły Zawodowej w Ujściu (grupa szklarzy i ślusarzy oraz inne zawody). Filie w Szamocinie, Margoninie i Ujściu podlegały Szkole Zawodowej w Chodzieży.
1 IX 1963 r. – w Technikum Mineralnym utworzono jeden oddział grupy mechanicznej o specjalności obróbka skrawaniem na podbudowie ZSZ.
1 IX 1965 r. – uruchomiono Technikum Ceramiczne (młodzieżowe) na podbudowie szkoły podstawowej. Technikum Mineralne dla Pracujących przekształcono na Wydział Ceramiczny dla Pracujących po ZSZ.
IX 1967 r. – w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Czarnkowie uruchomiono I klasę filialną naszego technikum o profilu mechanicznym.
1969 r. – kierownikiem warsztatów zostaje Antoni Cyrulik.
1970 r. – pierwsi maturzyści Technikum Ceramicznego (młodzieżowego) i filii wydziału mechanicznego dla pracujących w Czarnkowie opuszczają szkołę.
1971 r. – dyrektor szkoły B. Jutrzenka przechodzi na emeryturę, nowym dyrektorem zostaje Bohdan Andrijew.
1971-1972 r. – Zasadnicza Szkoła Zawodowa Międzyzakładowa zostaje włączona do Zasadniczej Szkoły Zawodowej.
9 V 1973 r. – powołanie Zespołu Szkół Zawodowych w Chodzieży. Szkoły wchodzące w skład to: Zasadnicza Szkoła Zawodowa, Technikum Ceramiczne z Wydziałem dla Pracujących i Technikum Mechaniczne dla Pracujących.
1974 r. – powstaje Liceum Zawodowe – kierunek mechaniczny obróbka skrawaniem.
1977 r. – powstaje Szkoła Przysposabiająca do Zawodu.
1978 r. – otwarto Policealne Studium Budowlane.
1 VIII 1980 r. – kierownikiem warsztatów zostaje Edmund Piątek, a od 1.9.1983 r. Gerard Kurowski.
1 X 1990 r. – dyrektor Bohdan Andrijew przechodzi na emeryturę, a dyrektorem ZSZ zostaje Mieczysław Wierzbiński.
1 IX 1995 r. – kierownikiem warsztatów zostaje Zbigniew Wolniewicz, zastępcą Zofia Cieślak.
1 I 2001 r. – z warsztatów szkolnych powstaje Centrum Kształcenia Praktycznego, przekształcone później w Centrum Edukacji Zawodowej, dyrektorem zostaje Zofia Cieślak.
1 IX 2001 r. – na emeryturę przechodzi dyrektor Mieczysław Wierzbiński, a dyrektorem zostaje Mirosława Kutnik.
1 IX 2002 r. – Rada Powiatu Chodzieskiego nadaje szkole nazwę „Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Chodzieży”. Dokonano przekształcenia szkół w ponadgimnazjalne: II Liceum Ogólnokształcące, Liceum Profilowane, Technikum i Zasadnicza Szkoła Zawodowa.
1 IX 2003 r. – Rada Powiatu Chodzieskiego nadaje szkole imię Hipolita Cegielskiego.
13 IX 2003 r. – odbyła się uroczystość nadania Szkole imienia i wręczenia sztandaru.